dag 23 / woensdag 31 augustus cee - santiago

(e-mail Jan)

Hallo

Nog iets nieuws meegemaakt op mijn camino: vannacht lag ik helemaal alleen in een albergue waar 34 man kan slapen.
Deze morgen om 7 u op en 't eerste wat ik deed, is even naar buiten gaan kijken. 't Zag er niet goed uit. Boterhammetjes met kaas, gepakt en gezakt en de albergue gelaten voor wat ze was. In het hotel ernaast een koffie gaan drinken. Nog maar eens de fiets op en 't was al van dat: regen. De ganse voormiddag met af en toe een kleine onderbreking en zo ging dat tot in Santiago. Ik hoor er al zeggen: ge krijgt het weer dat je verdient. Of zou het toch waar zijn wat Gaston Zaliger (mijne eersten baas) zei, toen ik voor de eerst maal vertrok: "Jan, gij gaat verschillende malen moeten gaan!!!!!" Dus, er zal nog een volgende keer moeten komen.......
Ik ben blij en tevens zeer gelukkig dat ik die camino tot een goed einde heb gebracht, maar daarbij moet ik jullie allemaal, die op welke manier ook geholpen of gesteund hebben HARTELIJK BEDANKEN.

Voor ik vertrok ontving ik van een vriend het volgende:

Telkens als men denkt, het gaat niet meer
Schijnt er een lichtstraal
Keer op keer
Die je de kracht en de moed gaan geven
Zodat je weer verder kan met je tocht (leven)

het is zo'n korte maar krachtige tekst die voor ons allen van toepassing kan zijn

enkele cijfers

—

dagkilometers: 72 km

hoogtemeters: 1003 m

gemiddelde snelheid: 16,8 km/u

tijd op de fiets: 4u18

totaal aantal kilometers: 2260

klik op het kaartje om het te vergroten

dag 22 / dinsdag 30 augustus fisterra - muxia - cee

(e-mail Jan)

Hallo

Deze nacht mocht ik eens uitslapen, want ik wist dat het geen lange rit zou worden. Ja, ik werd wakker om 8 u. Geen paniek hoor, want de dag was nog lang. Pak en zak gemaakt, op de fiets geplaatst en den baas kwam juist toe. En wat deed hij? Hij dronk een tas koffie en keek tv. Geen sprake van een ontbijt, zelfs geen goeiendag. En daar stonden wij, want er waren nog andere mensen in 't hotel.

Dus 't dorp ingereden en een bar gevonden waar ik 2

twee chocoladekoeken kon eten. Daarna de fiets op en op weg naar Muxia.

Waarom naar Muxia? Als je van Santiago vertrekt naar de oceaan, kom je op een splitsing waar je kan kiezen tussen Fisterra en Muxia. Allebei hebben ze te maken met de pelgrimsroute en zoals in Fisterra, kom je daar ook uit aan het 'einde van de wereld', d.w.z. aan de oceaan. Met dat verschil dat er in Muxia op de uitspringende rots in zee een kerk staat. Ik vond het niet mis.

Bedoeling was terug keren naar Cee en zo verder te rijden richting Muros op weg naar Santiago. Onderweg ondervond ik dat er een stevige tegenwind stond. Om maar aan te tonen hoe fel hij blies, in een afdaling van 7% moest ik bijtrappen of ik vloog van de fiets, 'k ging niet vooruit gaan. En plots - hetmoest er van komen, gans de dag zat het zwaar bewolkt - begon het hard te regenen.

In Cee heb ik besloten om te stoppen en een albergue opgezocht, want ik wist ook niet wat ik nog zou tegenkomen van slaping en waar.
Dus vandaag een korte, maar pittige rit en hopelijk morgen beter weer om naar Santiago te fietsen. De albergue ligt daar al vast.

grtjs
jan

enkele cijfers

—

dagkilometers: 57 km

hoogtemeters: 857 m

gemiddelde snelheid: 15,6 km/u

tijd op de fiets: 3u39

totaal aantal kilometers: 2188

dag 21 / maandag 29 augustus santiago - fisterra

Hallo

Gisteren, na een stille en zinvolle voormiddag, waarin ik mijn beloften nakwam voor die mensen die mij iets gevraagd hadden, ben ik in de namiddag eens op zoek geweest naar het fietsenhotel en ook naar de bushalte voor het vliegveld. Kwestie van een beetje voorbereid te zijn.

Op een bepaald ogenblik zag ik in een albergue niet ver van mijn hotel dat je kon afprinten. Ik ben binnengestapt en heb mij aan de computer gezet. Naast mij nam een jongen plaats en nadat we enkele woorden gewisseld hadden, bleek het iemand te zijn uit Brussel, die ook nederlands sprak. Ik legde mijn probleem uit en hij verwees me door naar de hospitaleros. Die dame liet mij toe op haar computer, omdat dit beter ging om af te printen. Zo heb ik mijn vlucht veranderd naar nu vrijdag, want je moet weten dat een dag rondslenteren in Santiago erger is dan een week op de fiets.

Toen heb ik nog eens in mijn reservetank gekeken en zag dat er nog genoeg inzat om nog dagen te fietsen. Iedereen die dacht dat Santiago het einde was heeft het mis. Mijn einddoel was eigenlijk naar het einde van de wereld fietsen, namelijk naar Fisterra.

Mijn ontbijt bestond uit 2 perziken. De tomaat die nog in mijn tas stak, was rot, dus voor de prullenmand. Ook nog sultanakoekjes met enkele glazen water en zo de weg op.

Het was maar 3 graden en de eerste kilometers waren in dalende lijn.

Maar dan begon het op en neer, maar verdorie: alles deed pijn na die rustdag. Zelfs mijn gps wist ervan hij gaf geen hoogtemeters meer aan. Misschien vermoeid?

Rond 10u brak de zon erdoor, werd het vlug heel warm. Ik heb de nodige kledij uitgetrokken en dan was het genieten van het mooie, groene, bergachtige Galicia.

Aangekomen in de officiële albergue, kreeg ik het getuigschrift. Maar ik moest wachten tot 16u om te weten of ik er mocht slapen, want de voetgangers hadden hier ook voorrang.

Op zoek gegaan in het dorp naar een privé albergue, maar na 2 die allebei volzet waren, heb ik opnieuw een klein hotelletje opgezocht, geen probleem.

Dan op zoek naar het einde van de wereld. Dat lag enkele kilometers uit het dorp en opnieuw serieus bergop, maar met een mooi uitzicht op de oceaan.

Het einde van de wereld is in feite een uitstekend gedeelte van het land in zee, waar vroeger de pelgrims hun kleren verbrandden. Dat mag nu niet meer.

Daar aangekomen kan je niets anders dan terugkeren, want 't is het einde. Hier en daar laten pelgrims stukken achter en je ziet nog de resten van het verbranden.

't Is wel de moeite om tot daar te gaan want je hebt een prachtig uitzicht en het water kleurt zo mooi.

Wat morgen betreft, weet ik nog niet wat er te gebeuren staat, maar één ding is zeker: ik ga nog niet terug naar Santiago.

grtjs

enkele cijfers

—

dagkilometers: 88 km

hoogtemeters: ??? m

gemiddelde snelheid: 18,2 km/u

tijd op de fiets: 4u50

totaal aantal kilometers: 2131

klik op het kaartje om het te vergroten

dag 19 / zaterdag 27 augustus sarria - santiago

(e-mail Jan)

Hallo

Mijn avondeten moest ik gisteren zelf gaan zoeken. Ik ben een supermarkt binnengegaan en heb een pizza gekocht om in de microgolf te steken. Eerlijk gezegd, het trok op niet veel. Gelukkig had ik nog een tros druiven gekocht als dessert en zo kon ik nog even de omgeving van de albergue gaan verkennen. Ik ben even binnengewipt in de cafe van het station (juist ernaast), 'k heb daar een pintje gedronken. Als verrassing toverde die madame zomaar kleine warme hapjes tevoorschijn voor de klanten.

Een goede nachtrust gehad en deze keer was ik de eerste op (6u) en gelukkig had ik nog oud brood, een beetje kaas en een confituurtje, zodat ik een ontbijt had.

Rond 7u30 ben ik vertrokken voor de laatste rit en volgens verschillende bronnen was het 112 of 125 km. Dus niet denken en vertrekken maar.

Ik was nog niet goed weg of iemand op een vespaatje zei dat ik op die baan niet mocht rijden. Alleen auto's mochten daar rijden. Hij bleef staan en ik kon niet anders dan de weg van de voetgangers nemen, maar die ging door het bos en 't was niet te doen met de fiets. Ik heb dus mijn kar gedraaid en heb toch die weg gevolgd, waar ik toch mocht rijden. Ik mocht alleen niet links afslaan, anders zat ik op de autostrade.

Tot 10u heb ik in de mist of de wolken gezeten en warm was het niet. Plots zag ik zo veel pelgrims onderweg. Van waar ze plots kwamen, weet ik niet. Dan waren er nog met de gewone koersfiets die mij maar stilletjes overstaken en iets zeiden. Ik heb hen geantwoord: "'k Heb ook zo'n fiets en 'k zou jullie allemaal losrijden." Ja, 'k was een beetje op mijn tenen getrapt.

Het laatste uur was zeer zwaar want ik zat op het terrein van de wandelaars en dat ging soms stijl omhoog en ik wist niet waar ik zat.

Om 15u30 zat ik op de grond te kijken naar die kathedraal. Ik ben dan maar op zoek gegaan naar slaping en 'k ben terechtgekomen in hetzelfde hotelletje als 4 jaar geleden.

Morgen neem ik een bezinningsdag en ga ik naar de kathedraal voor al de mensen die mij een opdracht meegegeven hebben. Zelfs mensen onderweg hebben het mij ook gevraagd, en als je iets belooft, moet je het doen.

Er zijn al verschillende berichtjes aangekomen met gelukwensen voor mijn prestatie. Dank daarvoor. Maar voor mij is het niet de prestatie die telt, maar er zit meer iets spiritueels achter, want de camino is hier niet gedaan. Het is maar het begin.

enkele cijfers

—

dagkilometers: 119 km

hoogtemeters: 1868 m

gemiddelde snelheid: 17,5 km/u

tijd op de fiets: 6u51

totaal aantal kilometers: 2043

klik op het kaartje om het te vergroten

dag 18 / vrijdag 26 augustus foncebadon - sarria

Hallo,

We gaan beginnen met gisterenavond. Er werd eerst een internationale mis gehouden in wat nog overbleef van het kerkje en iedereen mocht in zijn eigen taal iets zeggen. Er waren een Mexicaan, een Deense en vooral Italianen en Spanjaarden aanwezig.
Na de mis gingen de jongeren aan de slag om spaghetti klaar te maken, maar na een tijdje heb ik me wijselijk teruggetrokken. Ze verstonden mij toch niet. En hun manier om eten klaar te maken..., ja, al doende leert men. 'k Wil maar zeggen bvb. een volle pot koud water opzetten, dat duurt eindeloos. Maar in plaats daarvan een halve pot met warm water... 'k Ben dan maar eentje gaan drinken, want 't ging toch nog lang duren.
Aan tafel zat ik tussen 2 Japanse meisjes en die hebben ons geleerd hoe we moeten groeten en bedanken in het Japans. Dan begon de groep Italianen te zingen, gevolgd door de Spaanse en op het laatst de 2 Japanse meisjes.

'k Heb goed geslapen, maar om 5u30 waren de eerste zich al aan het klaarmaken, dus om 6u was Jan ook al bezig.

Na het onbijt (oud brood met boter en confituur en voor mij nescafé), vertrokken de meeste wandelaars. In winterse kledij, want het was maar 3 graden en de wind blies hard en we zaten in de wolken.
Ik heb een beetje gewacht en ben dan toch maar vertrokken, zelfs met licht. Nog even halt gehouden na 2 km klimmen bij het kruis waar ik mijn steen had neergelegd en dan naar beneden. Ongeveer 18 km dalen op slechte wegen. Toen ik beneden was, ben ik gestopt om een warme koffie te drinken, zo koud was het. Beneden was het ook maar 12 graden.
Gans de voormiddag was het regenkoud en rond de middag ben ik begonnen met de beklimming van de Cebreiro.

Tijdens de beklimming klampte een jonge dame zich vast in mijn wiel en plots kwam ze naast mij gereden. Ze kwam zeggen dat ze met mij op de foto wou als we boven waren. Plots vielen er enkele druppels. Hoewel ik zei dat het niet veel ging zijn ('k was bezig tegen een Spaanse), stopte ze. 'k Weet niet waarvoor, maar ze had al een regenvestje aan. 'k Heb ze niet meer terug gezien en ik ben maar blijven fietsen .
Op de top van de cebreiro (1375 m) was er een albergue en ik vroeg of ik kon blijven slapen, want ik was een beeetje moe en toen zei die dame: "Nee de voetgangers hebben voorrang."
Ik ben in een Spaanse colleire geschoten en heb besloten er nog 50 km bij te doen tot in Sarria.
Eerlijk gezegd, het grootste gedeelte ging bergaf en voor mijn zusjes (dat heeft hen een kick) heb ik aan een maximum van 81,5 km/u gedaald met mijn zakken vol (die van mijn fiets natuurlijk).
Hier in Sarria verblijf ik opnieuw in een albergue, maar ik moet zelf zorgen voor teten. Dit wil zeggen: er gaan kopen of gaan eten, maar dat is geen probleem.

enkele cijfers

—

dagkilometers: 132 km

hoogtemeters: 1592 m

gemiddelde snelheid: 17,7 km/u

max. snelheid: 81,5 km/u

tijd op de fiets: 7u28

totaal aantal kilometers: 1924

klik op het kaartje om het te vergroten

dag 17 / donderdag 25 augustus leon - foncebadon

(e-mail Jan)

Hallo,

Gisterenavond in de hostal een gemengd slaatje en een pasta met gebakken petatjes gegeten en dan naar de kamer.
Maar na enkele uren draaien en keren, ben ik opgestaan en had ik zin in een ijsje. Dus: pyama uit en naar beneden. Ik zag geen ijsjes en heb dan maar een biertje gedronken. Terug naar boven en in slaap gevallen. Zonder wekker om 6 u wakker, maar het ontbijt was maar om 9 u. Ik heb mijn kleren aangetrokken, een tomaat, een perzik en 3 sultana's gegeten met een slok water. En zo vertrok ik als een dief in de nacht. Ik moest zelfs met licht rijden, maar eerst ben ik een koffie gaan drinken in de albergue waar ik gisterenavond zat te tokkelen.
Ik zat natuurlijk weer op die N120 waar het redelijk druk was. Maar hoe verder ik mij van Leon verwijderde, hoe kalmer het werd.

Rond 10 uur stond ik in Astorga en was een beetje ontgoocheld daar er een podium stond opgesteld en het mooie van de markt was verdwenen. Ik heb daar mijn inkopen gedaan: een broodje, tomaten, een doosje olijven, en perziken. Dan heb ik een bar opgezocht waar ze een ontbijt gaven. Na dit alles een paar foto's genomen en de fiets op.

Ik heb het dorpje Santa Colomba de Somoza gaan opzoeken waar we 4 jaar geleden hebben geslapen en 't was nog niet veel veranderd. Een paar winkels bij. Het ligt op de camino.

Waarom gisteren zo veel kilometers gedaan? Ik had verschillende redenen: mijn kleindochter verjaart vandaag en ik wou op die dag 'de steen' leggen aan het kruis. En daar het kruis niet ver van een speciale albergue stond, vond ik dat een ideaal idee om alles samen te voegen.

André (de specialist van de camino's) had mij gezegd: "Jan, als je kan, probeer in die albergue te slapen: 't is iets speciaals." En inderdaad. 't Is in een oud kerkje in een vervallen dorp op een hoogte van 1 400 m. En gelukkig dat ik vandaag niet veel kilometers hoefde te doen, want er kunnen maar 18 personen slapen. Toen ik ingeschreven was ben ik nog 2 km hogerop gefietst om die steen en een steen van een vriend neer te leggen. Zo zal ik morgen nog eens die steen kunnen gaan begroeten.

Straks moet ik helpen aan het eten, want alles wordt samen gedaan. En wat betreft de betaling, is alles naar eigen vermogen.

Wat staat er mij deze avond nog te wachten? Gelukkig zijn er enkele bars in het kleine dorpje.

Groetjes,

Jan

enkele cijfers

—

dagkilometers: 76 km

hoogtemeters: 854 m

gemiddelde snelheid: 16,9 km/u

tijd op de fiets: 4u31

hoogte van mijn verblijfplaats: 1440 m

totaal aantal kilometers: 1792

klik op het kaartje om het te vergroten

dag 17 / woensdag 24 augustus castrojeriz - leon

(e-mail Jan)

Hallo

Gisteren in een klein hotelletje gedineerd met een Hongaar. Hij was te voet gestart vanuit St Jean Pied de Port. We namen allebei spaghetti als voorgerecht, maar in Spanje weten ze niet dat dit met een lepel wordt gegeten. Daarna als hoofdschotel twee spiegeleieren met Spaanse frietjes en nog iets dat ik niet weet. Een soort vlees, maar...

Gisterenavond afgerekend want toen het meisje hoorde dat de Hongaar om 6 u vertrok en ik even na 7, zei ze dat ze dan nog sliep.

Deze morgen samen met een Spanjaard het ontbijt genomen. Hij vertelde dat hij met de fiets vanuit Pamplona is vertrokken en dat hij vandaag op zijn gemak 70 km ging afleggen. Ik heb daar niets opgeantwoord, want ik wist niet hoe het bij mij zou verlopen.

Gepakt en om 7u30 vertrokken. In het dorpje was het nog muisstil, maar van overal kwamen er pelgrims te voorschijn.
Toen ik goed op gang kwam, vreesde ik dat het een zware dag zou worden door de wind, want hij begon al goed in het gezicht te blazen. Maar gelukkig moest ik van richting veranderen en alles liep lekker.

Dan begon ik op een plannetje te broeden, want toen ik mijn richting op de kaart zag en vaststelde dat de N120 goed lag wat de wind betreft, liet ik mijn gps voor wat hij was en zelfs de route op papier. 't Werd een waagstuk. Gezien de ideeën die ik voor morgen in petto heb, moest ik meer kilometers afleggen. Maar op de route die ik zou volgen, waren er geen aanduidingen van overnachtingen. Dus N120 volgen tot in Leon.

De hele dag op de mesata hoogvlakte gereden. Ik denk dat 2 personen hierboven voor mij een woordje gedaan hebben wat betreft de richting van de wind. Daarvoor ben ik ZE zeer dankbaar. De gevreesde tegenwind was er niet. Het was niet perfect, maar 't was zeker goed.

Onderweg had ik eigenlijk veel tijd om vooral vogels te spotten. Ik heb een zwerm roofvogels (familie van de sperwer) gezien. Buizerds, daar spreken we niet van, maar ik was op een ogenblik zo gelukkig voor de Spanjaarden. Ik zag een nest met een ooievaar erin. Dat wil zeggen: er worden hier toch nog kindjes geboren. Bij ons komt de ooievaar niet meer, maar ze komen bij ons aan met een schip aan de Leie. Zo zingt Willem Vermandere toch.

Terwijl ik 's middags mijn boterhammetjes op zat te eten, kwam een Duits koppel naast mij zitten. Ze wisten te vertellen dat ze vertrokken waren vanuit Zuid-Duitsland en reeds 2 100 km hadden gewandeld. Maar die man zei zelf dat het pijn begon te doen.

Ik ben ook aan het hotelletje voorbijgereden waar ik 4 jaar geleden uitgeput toekwam. De glazen van de tafel vlogen en wij naar binnen moesten gaan om iets te drinken. Gelukkig was het dit jaar anders.

In de namiddag bij het naderen van Leon heb ik 8 arenden gezien, 't was prachtig om te zien hoe ze gebruik maakten van de wind om zich te laten meedrijven. Ik dacht: "Waarom kunnen wij dat niet?"

Plots zag ik ook de Sloveens volgwagen met enkele fietsen erop en een uurtje later zag ik die Slovenen uit een zijweg komen. Ik denk dat zij een nieuwe camino aan het uittesten zijn. Waar gaan ze morgen opduiken?

In Leon aangekomen, moest ik opzoek naar slaping. Ik had gelezen dat er een albergue was, maar het adres was nergens te vinden. Na een tijdje vroeg ik aan een meisje om uit de stad weg te komen aan de hand van een kaart waar een albergue lag. Ze vroeg of ik Basks verstond en dan gaf ik een papiertje en tekende ze een plannetje met een beetje uitleg in het Engels.

Natuurlijk was wat ze had getekend verkeerd. En ik maar rondfietsen tot een man zei: "Goede camino." Toen ik mijn schouders optrok om aan te tonen dat ik niet wist waar ik zat, toonde hij mij de weg. En nu op zoek naar slaping.

Ik zat op de goede weg voor morgen. Dat was al iets. En toen dook er in een zijstraatje een hostal op, dat is een kleiner hotelletje. Er was nog plaats. Eerst een grote pint gedronken, gewassen en op zoek naar internet. Ik ging van het ene café naar het andere, zonder iets te drinken. Gewoon maar vragen: "Is er internet?" Tot mijn grote verbazing zit ik hier, op enkele honderden meters van mijn hostal, te tokkelen in een zeer mooie albeurge.

Het weer was deze morgen fris en in de namiddag werd het 25 graden.

enkele cijfers

—

dagkilometers: 161 km

hoogtemeters: 579 m

gemiddelde snelheid: 22,1 km/u

tijd op de fiets: 7u19

totaal aantal kilometers: 1716

Leon precies nog een groot dorp...

klik op het kaartje om het te vergroten

dag 16 / dinsdag 23 augustus granon - castrojeriz

(e-mail Jan)

Hallo,

Gisterenavond zaten we met ongeveer 40 man samengepakt om te eten. Vooral Italianen en Spanjaarden en daartussen een verdwaalde Vlaming die af en toe un peu de Francais sprak of a little English.

Op het menu stond er als voorpla gemengde sla met een soort vis erin en als hoofdpla een hutsepot die aangebrand smaakte. En het was zo, want kheb de pot gezien! En wijn a volonté.

Voor we begonnen te eten werd er in de handen geklapt en op de tafel gebonsd op een refrein van een gebed. Denk ik, want ik verstond er niets van.

Voor de overnachting en de maaltijd was er een vrijwillige bijdrage. Maar daar we als familie werden gezien, moesten we den afwas doen. Ja, er waren er natuurlijk een aantal de pijpen uit, zoals altijd.

De mensen die dicht bij de kerk wonen zeggen: “we wonen onder de toren”, maar wij sliepen in de toren met boven ons de klokken. Gelukkig zwegen die tijdens de nacht.

Ik sliep tussen 2 snurkers en af en toe heb ik dingen toegepast zoals in de film met Louis de Funès. Ne keer ronddraaien, ne keer per toeval tegen hun voeten stampen... Maar het hielp allemaal niet.

Het was nog geen 5 u en de eerste wandelaars maakten zich klaar. En 't is als een domino effect: iedereen denkt dat hij te laat zal zijn en zo was Jan ook al bezig alles in te pakken.

Het ontbijt in Spanje bestaat altijd uit oud brood dat ze roosteren. Deze keer met appelconfituur en koffie.

Rond 7u15 de fiets op, maar de eerste uren liep het niet zoals het moest. Onderweg ben ik zelfs gestopt om te kijken of ze mijn remmen niet hadden gesaboteerd.

Ik ben dan in Villafranca Montes de Oca gestopt, waar we 4 jaar geleden geslapen hebben. Ik heb daar een goeie koffie gedronken met een bonny en zo begonnen aan een klim van 6 procent tot op een hoogte van 1 150 m. Tot nu toe is dat het hoogste punt van de reis, maar ik moet nog hoger.

Aangekomen in Burgos, ben ik met de fiets dwars door de stad gereden zonder mij van het drukke verkeer iets aan te trekken.

Aan de kathedraal enkele foto's genomen en zo verder op de nationaal N120, want van gisteren in Najera tot buiten Burgos was het geen lachedingetje. Constant op de pechstrook rijden, maar de auto’s weken toch uit. Deze morgen heb ik een vijftal km op de route van de wandelaars gereden en 't is eigenlijk om te mountainbiken. Diegenen die daar op fietsen, doen dat met een mountainbike. Misschien een idee voor de toekomst.

In Burgos was het om 12 uur maar 23 graden, dus frisjes, maar in de namiddag werd het een beetje warmer. Buiten Burgos zat ik ten volle op die Mesetas hoogvlakte ( tussen 800 en 1000m), maar gelukkig niet zo'n wind als gisterenavond. Want dat ging niet te doen zijn, het was een kleine storm.

Het ging redelijk goed en op een bepaald ogenblik ben ik van die N120 afgeweken en heb ik volgens de kaart gereden. 't Is ongelooflijk wat je te zien krijgt. Je kunt het eenvoudigweg niet beschrijven. Grote kale vlekken met hier en daar een tarweveld en soms een hoop stenen en na vele kilometers een armtierig dorpje.

Om 14u30 was ik op de bestemming waar ik wou zijn, maar al de albergues waren volboekt en 1 was in verlof voor 2 dagen. Ik heb niet getwijfeld en een klein hotelletje voor een goeie prijs genomen, maar ik mis toch een albergue.

Ik zou nog iets vergeten: juist buiten burgos ben ik eventjes bang geweest. Plots zag ik een zwerm roofvogels. Ik stopte en telde er 23. Ik dacht: "Dat zijn opa en oma met gans de familie om hun grondgebied te tonen." Of was het een klasuitstap om te leren hoe ze een prooi moesten pakken? Toen zei ik tegen hen: “Je moet mij niet nemen want ik ben nog niet zacht, 'k ben nen taaien vlaming.”

groetjes,

Jan

enkele cijfers

—

dagkilometers: 111 km

hoogtemeters: 854 m

gemiddelde snelheid: 18,6 km/u

tijd op de fiets: 5u59

totaal aantal kilometers: 1555

klik op het kaartje om het te vergroten

dag 15 / maandag 22 augustus los arcos - granon

(e-mail Jan)

Hallo,

Na die snipperdag van gisteren, zit mijn rit van vandaag er ook al weer op.

Gisteren na de tagliatelli is er een kleine onweertje losgebroken, maar zo erg was het ook weer niet. Maar om 21 uur waren de Slovenen nog altijd spoorloos. Tot de volgwagen binnenkwam met enkele dames. En dan weer wachten, want de poort gaat normaal om 22 uur dicht. Kwestie dat de mensen die willen slapen kunnen slapen, dat het geen duivenkot zou worden.

Zoals gezegd sliep ik alleen, wat een luxe is in een auberge. Maar 's morgens om 5 uur zijn de eerst wandelaars zich reeds aan het klaar maken en dan moet je niet veel meer slapen, ondanks het feit dat die mensen zo stil mogelijk proberen te zijn.
Ik ben dan ook maar om 6 uur opgestaan en heb mij klaar gemaakt. Anny bood mij onmiddellijk een koffie aan. Samen met haar man hebben we nog enkele minuutjes gebabbeld, daar zij dan onmiddellijk beginnen met de schoonmaak. Het afscheid was emotioneel, want in die korte periode was er wederzijds een band ontstaan. En eerlijk gezegd, na die anderhalve dag voelde ik mij opnieuw opgeladen voor de verdere camino en ik mag dat op de rekening schrijven van het koppel. Ze staan open voor iedereen. 't Is formidabel hoe die mensen zich inzetten voor gelijk wie.

Ik heb dan in 't dorp ontbeten en zo zat ik vroeg op mijn fiets. Het weer viel goed mee: lichte regenval. Vanaf 10 uur werd het zeer warm. We zitten opnieuw boven de 30 graden, maar waar ik heen ik rij zal het onder de 30 graden duiken.

Onderweg heb ik eindelijk de vele wandelaars ontmoet. In het gesprek dat we hadden, lieten ze blijken dat bijna iedereen ongestoord zijn camino wenst verder te zetten.

Kort voor de middag was ik in Najera. Ik was een beetje ontgoocheld. 4 jaar geleden waren er veel ooievaarsnesten en nu bijna geen meer. Ik heb zelfs geen enkele ooievaar gezien.

Ik heb halt gehouden in Granon en ben gehuisvest in een oude kerktoren. Vannacht moet ik op een matje op de grond slapen tussen vele andere pelgrims, dus weer iets nieuws.

Ik wil er nog bijvoegen dat ik stilletjesaan de gevreesde Meseta* hoogvlakte nader. Momenteel zit ik op een hoogte van 750 m. Voor het ogenblik waait het hier heel hard en de volgende dagen zit ik volledig op die hoogvlakte. Hoeveel keren moet ik nog die camino doen vooraleer ik eens de wind in de rug zal hebben? Misschien is het wel goed dat we morgen weer vroeg wakker zullen zijn en dat we in 't begin toch een beetje gespaard zullen blijven van die wind.

groetjes

enkele cijfers

—

dagkilometers: 96 km

hoogtemeters: 1004 m

gemiddelde snelheid: 17,9 km/u

tijd op de fiets: 5u23

totaal aantal kilometers: 1444

* Meseta

De Spaanse Hoogvlakte of meseta (Spaans: Meseta central) is het oudste gedeelte van hetIberisch Schiereiland en wordt gevormd door een hoogplateau. Het vindt zijn oorsprong in een bergketen gevormd tijdens de Hercynische orogenese. Na een periode van erosie van dat gebergte ontstond de meseta zoals we die nu kennen tijdens de Alpiene orogenese en dekwartaire erosie en sedimentatie. De meseta is gemiddeld ongeveer 600 meter hoog.

De hoogvlakte wordt doorsneden door hetCastiliaans Scheidingsgebergte, dat het gebied historisch in Oud- en Nieuw-Castilië verdeelt. De hoogvlakte wordt omringd door het Cantabrisch Gebergte in het noorden, het Iberisch Randgebergte in het oosten, deSierra Morena in het zuiden en de Extremadura en de bergen van noordelijk Portugalin het westen. (bron: Wikipedia)

klik op de foto om het dorpje waar Jan slaapt groter te zien.

Nou, ziet er lekker gezellig uit.

klik op het kaartje om het te vergroten