dag 5 / vrijdag 12 augustus vendôme - manthelan

(e-mail Jan)

Enfin, we zijn op internet via de dochter die hier enkele dagen doorbrengt om morgen te vertrekken naar de Vendee.

Ik ga beginnen met gisterenavond, ik was niet alleen in de chambre d'hôtes: er waren daar nog 3 italiaanse gezinnen met 6 kinderen. 2 mannen spraken Frans en een dochter ook, ze kreeg zelfs les van een Belg die afkomstig was uit Binche.

Hoe later op de avond, hoe beter we konden spreken met elkaar want den baas had 2 flessen goeie schuimwijn voorzien en bij het lekkere eten, dat ik al enkele dagen mis, was er wijn a volonté.

Deze morgen opgestaan met regen, maar geen nood ik ben naar de fietskliniek met hem geweest om mijn fiets in orde te zetten. Want sedert dinsdag, na mijn halve kettingbreuk, kon ik de 4 kleinste tandwieltjes achteraan niet meer gebruiken ( een kleine correctie voor dinsdag: die 2 gasten hebben mijn ketting niet doorgescheven. Het was een ketting van een tsjopper,die koerost was. Ik denk dat Ruben niet alles van mij ontvangen heeft.

Daar aangekomen, zagen we dat de winkel om 9 uur moest opengaan. Maar wat denken jullie? Ja, den baas was er maar om 9u15 en we moesten nog eens 5 minuten wachten voor we binnen mochten. Ik denk dat hij eerst de geur van de fietsen moest opsnuiven.

Jullie moeten niet denken dat hij zei: "Blijf hier maar wachten", nee, "Kom eens terug rond 10u." In feite hadden de jongens mijn ketting hersteld, maar die schakel was niet meer soepel zodat hij na iedere forse trapduw een tandje overliet.

Om 10 u kreeg ik mijn fiets terug maar zijn Frans geleek op mijn Frans, dus we begrepen elkaar niet, maar we verstonden elkaar. Eerlijk gezegd, 't was een ruwe bolster, maar met een goed binnenste, want ik moest niks betalen.

Dus ben ik vertrokken rond 10u30 voor een tocht van om en bij de 92 km. Ik had natuurlijk een goed gevoel omdat mijn fiets weer in orde was, maar na 20 km stond ik weer met beide voetjes op de grond. Ik reed plots volgens mijn gps op de N10, een viervaksbaan gescheiden in het midden door betonnen blokken, maar dat was nog niets vergeleken met enkele kilometers verder: er waren maar 2 rijvakken meer, dus Jan aan de kant, de kaart bekeken en de gps gelaten voor wat hij was. 'k Hoor weeral zeggen: "Waar zat de fout", maar ooit heeft iemand gezegd: "Wie zonder fouten is, werpe de eerste steen!"

Maar intussen bleef het maar miezerig weer, van die fijne motregen om nat te zijn.

Ik heb de Loire, de Cher en de Indre overbrugt en voor de eerste maal zag ik zonnebloemen met hun kopje naar beneden hangen. Rond 15u toverde de zon haar eerste straaltjes te voorschijn.

Aangekomen in Manthelan, vond ik niet onmiddellijk de chambre d'hôtes en na een uurtje rondgereden te hebben, telefoneerde ik naar madame. Die gaf mij een uitleg en zei: "Ik zal buiten staan, maar rij traag, zodat ik teken kan doen." Zij dacht dat ik met de auto was.

Haar man deed mij een voorstel om iets te drinken en ik kon kiezen uit fruitsap of een biertje (het werden er twee).

Daarna gezellig buiten gezeten, geaperitiefd met een koppel bretoeners en zitten wachten op de dochter van 34 jaar die nog singel is en in Parijs woont. Want in feite hebben haar ouders meer dan 30 jaar in Parijs gewerkt en gewoond.

Het avondmaal was heel lekker. Ik heb samen gegeten met dat koppel en na een uurtje verscheen de dochter en zo zijn we aan de praat geraakt met ons vieren, vooral over politiek en vreemdelingen.

Het is raar, maar ik begin te denken dat ik iets met Italianen te maken heb, want vanavond slaapt hier weer een koppel, maar ze waren te moe en zijn direct gaan slapen.

Morgen is het een korte rit, 80 km, maar tis weer in een klooster en ik moet binnen zijn voor 18u.

groetjes,

Jan

enkele cijfers
—

dagkilometers voorzien: 92 / effectief afgelegd: 102

hoogtemeters: 316

gemiddelde snelheid: 18,9

tijd op de fiets: 5u24

wind: frontaal

totaal aantal kilometers: 564

klik op het kaartje om het te vergroten