(e-mail Jan)
Hallo
Gisterenavond heb ik nog eens kunnen proeven van meme's keuken.
Eerst een voorplaatje bestaande uit tomaatjes met een goeie, vette, malse, zoutige vis in stukjes gesneden.
Daarna, en nu komt het: aardappelen met worteltjes, klaargemaakt met stukjes boulie. Hm, lekker.
Voor mij zat er een Parisienne. Haar man kwam niet eten, want hij wist van de warmte. En zij at met lange tanden. Tegen mij geen woord, maar wel tegen de dame naast mij, waartegen ze een grote mond kon opzetten over reizen en kinderen. Ze dronk ook niet veel en de karaf wijn heb ik bijna alleen soldaat gemaakt.
Toen ben ik naar de kamer gegaan, werkelijk om te rusten, want ik heb in de Landes een beetje te hard gefietst.
Ik heb sedert lang niet meer zo'n goede nacht gehad.
Vanmorgen na een gewoon ontbijt ben ik maar vertrokken, maar, o wee, zodra ik buiten Dax kwam, kreeg ik direct een paar kuitenbijters voor de wielen geschoven en ik had het zeer moeilijk.
Ik heb door de mooiste streek van Frankrijk gereden waardoor ik tot nog toe al gefietst heb. Met prachtige uitzichten en na een tijdje de Pyreneeën in 't zicht. Maar gelukkig was het bewolkt. Zo zag ik de toppen niet en weet ik niet wat mij morgen te wachten staat.
Hier aangekomen eerst een koffietje gedronken en daarna op zoek naar slaping. André had mij een adres gegeven, maar het was reeds volzet. Een beetje rondgereden en toch iets gevonden. Niet veel zaaks. Maar een bed of acht. 'k Weet niet hoeveel er zullen zijn, want ik was de eerste. Toen ik wegging, kwam er eentje binnen, maar ik begreep hem niet.
Dus op stap in 't stad om op internet te zitten en de deur van André's Hollandse vrienden stond op een kier. Ik daar binnen en ik zei: "De groeten van André uit Wevelgem." Haar gezicht veranderde in een zonnetje, want André was haar eerste pelgrim en hij was er ook bij toen de 2000ste aankwam.
Als dank kreeg ik een gedicht (in het Nederlands) van een Spaanse dichter.
Ze vroeg of ik al een plaats had om vanavond ergens te gaan eten en daar het antwoord negatief was, nodigde ze mij uit in haar refuge.
Zo zit ik nu temidden het pelgrimsleven en eerlijk gezegd heb ik al wandelaars gezien DIE HUN EIGEN BAGAGE droegen en gisterenavond las ik in het klooster dat het gewicht bij een dame ongeveer 10 kg en bij een man 12 kg was.
Dus daarbij vergeken ben ik niets, want mijn gewicht ligt op mijn fiets. Ik moet maar trappen en als het bergaf is, kan ik mijn benen stil houden, wat die mensen niet kunnen doen. Altijd dat gewicht meedragen, dat is toch iets apart.
Het weer was vandaag zwaar bewolkt en zwoel, in de namiddag een half uurtje regen en dat deed deugd.
groetjes
Jan
enkele cijfers
—
dagkilometers voorzien: 83 / effectief afgelegd: 85
hoogtemeters: 1.012 m
gemiddelde snelheid: 18,4 km/u
tijd op de fiets: 4u39
totaal aantal kilometers: 1.187
Qua hoogtemeters is dit je topdag. Morgen - Pyreneeën - allicht nog een stukje meer. Op't gemak, rustig tempo en die bergjes zal je ook wel verteren. Courage!
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij gaat het alsmaar beter met je Jan. Komt het door het landschap of door de mensen die je ontmoet. Denk er maar eens over na om ook per fiets terug te keren. En weet dat telkens je nu bergop fietst, je dan bergaf zult bollen. Een mooi vooruitzicht toch !
BeantwoordenVerwijderenDag Jan,
BeantwoordenVerwijderenIk volg je iedere dag. Heb al enkele keren geprobeerd om een reactie te plaatsen, maar dat is niet gelukt.
Voorts veel moed hoor! Ik bewonder je. Maar u krijgt stilaan de eindstreep in 't zicht hé. En ooit zei Rik Vanlooy eens "'t is aan de meet dat het telt"... Good luck!